Juan Kruz Diaz de Garaio Esnaola. Zijn duizelingwekkende naam is niet half zo lang als het rode koord dat deze danser/choreograaf tussen zijn mond en die van violiste Midori Seiler spant. Een even sensuele als spannende draad, net als de hele voorstelling.

Eerlijk gezegd hadden we er niet zoveel vertrouwen in: een stukgespeeld stuk (Vivaldi’s Vier Jaargetijden) en dan ook nog eens opgetuigd als “een choreografisch concert”. Maar we vielen al snel als een blok voor de speelse en originele choreografie die muziek en dans laat versmelten. Om maar te zwijgen van de in meer dan een opzicht samenspelende musici van de Akademie für Alte Musik Berlin.

Zou je de voorstelling alleen maar kunnen horen, dan is deze Dvd één brok spelplezier. Maar dankzij het mooie camerawerk, met de camera als onderdeel van het ensemble, weten we nu tevens dat de blootvoetse musici multi- inzetbaar zijn. Rondrennend, klimmend, of met een appel op het hoofd - geen probleem.  En maar onverstoorbaar doorspelen. Soliste Midori Seiler verkent iedere uithoek van het podium, desnoods balancerend op de schouders van Esnaola, waardoor ze de virtuoze vioolpassages uit de lucht lijkt te plukken. De danser en de violiste voeren een wonderbaarlijke fysieke dialoog, met Vivaldi als toehoorder.

Zo overbekend als de muziek is, zo onconventioneel zijn de rol en plaats van het orkest. Ladders voor de musici - wat een vondst. Dit is muziektheater pur sang. Het geheel overtuigt, is geestig en verveelt geen moment. De opmaat komt, als een donderslag, van Vivaldi’s tijdgenoot Rebel. In Les Elements wordt Esnaola prachtig op de huid gezeten door de camera’s van filmregisseurs Brigitte Kramer en Jorg Jeshel. Hetzelfde duo dat tekent voor de registratie van de sprankelende Vier Jaargetijden.

Tonko Dop