Zelden gehoorde, 20-eeuwse a capella koormuziek door een de jury onbekend ensemble: niet meteen een Cd die geschapen lijkt voor een Edison nominatie.
Maar hoe anders kan dat uitpakken! De Cd Requiem van het Amerikaanse kamerkoor Conspirare is in alle opzichten subliem. Prachtig, ontroerend repertoire, peilloos mooi en overtuigend gezongen en schitterend opgenomen. Zelfs de hoes is mooi.
Het koor Conspirare is afkomstig uit Austin, Texas, en staat sinds de oprichting onder leiding van dirigent en initiatiefnemer Craig Hella Johnson. De Cd Requiem, pas het tweede album van dit ensemble, werd in 2006 in de Verenigde Staten uitgebracht, en kreeg 2 Grammy nominaties (Best Choral Performance, Best Engineering). Het aangrijpende Requiem van de Britse componist Herbert Howells werd niet, zoals in het begeleidende boekje staat, geschreven voor Howells’ jonggestorven zoon Michael, maar wel opgedragen aan diens nagedachtenis. Het intieme karakter van het werk wordt bijzonder goed getroffen, en de geweldige opnamekwaliteit komt hier misschien wel het meest tot zijn recht. Het Requiem van de Italiaan Pizzetti klinkt minstens even Engels als dat van Howells: een zeer geslaagde mix van renaissance polyfonie en post-romantische harmonieën, en is uiterst toegankelijk. De andere werken op deze Cd zijn alle korte meditaties op de dood, of uitingen van dankbaarheid voor het leven.
Als er één Cd onder de winnaars van de Edisons 2010 tot Cd van het jaar zou mogen worden verkozen, is het deze wel. Schitterend.
Stef Collignon