Op hun nieuwe CD combineren cellist Jean-Guihen Queyras en pianist Alexandre Tharaud wat gerust de twee belangrijkste Franse cellosonates van de 20e eeuw genoemd mogen worden: de ijzersterke en compacte sonate van Claude Debussy en de joyeuze, humoristische sonate van Francis Poulenc. Als aanvulling werd gekozen voor een aantal kleine werken voor cello en piano van beide meesters al dan niet origineel voor deze combinatie geschreven. Zo ontstond een intrigerend en prachtig dubbelportret. Als er één woord is waarmee de speelstijl van Queyras en Thauraud omschreven kan worden, dan is dat wel ‘muzikantesk’. Deze mannen maken niet alleen verschrikkelijk mooi muziek, zij spelen ook daadwerkelijk met de muziek. De uitvoeringen hebben een los en ontspannen karakter waardoor het lijkt alsof er geïmproviseerd wordt. Dat is niet allen het gevolg van het onmiskenbare Franse raffinement dat door hun aderen stroomt maar is ook te danken aan een fenomenale techniek die geen beperkingen lijkt te kennen. Dat geeft nu precies die perfecte afwisseling van ernst en (speel)plezier die nodig is om deze twee grote Franse componisten te typeren. Harmonia Mundi tekende voor een fraaie, ruimtelijke opname.

Henk Smit