Is het Laat-Renaissance of Vroeg-Barok? Wel of niet authentiek gespeeld? Zou de muziek werkelijk zo geklonken hebben? Zo swingend met een ‘walking bass’ waardoor het soms meer jazz lijkt dan klassieke muziek? Allemaal vragen die zich bij beluistering van de Cd Teatro d’Amore van het ensemble L’Arpeggiata onder leiding van Christina Pluhar onvermijdelijk opdringen en voer voor musicologen en puristen.

Maar je kunt je ook afvragen of dat allemaal wel relevant is. Want wat doet het er allemaal toe als er zo aanstekelijk en mooi gemusiceerd wordt? De muziek van Monteverdi –  wat een geweldige componist is dat toch! – klinkt op deze Cd inderdaad alsof die gisteren geschreven werd: fris en tintelend. Absolute hoofdrollen zijn er voor countertenor Philippe Jaroussky en sopraan Nuria Rial. Wat een stemmen! De kleurenrijkdom van het instrumentarium, de klankschoonheid, de technisch prachtige registratie (van een liveoptreden tijdens het Festival Oude Muziek Utrecht 2006), de schitterende vormgeving en uitvoerige documentatie; dat alles bij elkaar maakt het een unieke uitgave die een zeer breed publiek zal aanspreken.

Henk Smit