Zó zonnig, speels en ongecompliceerd kan eigentijdse muziek dus klinken. Dat is de ‘ontdekking’ van de soloconcerten van Martijn Padding. Natuurlijk, dat Padding zich al sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw manifesteert als componist, is ook de jury niet ontgaan. Toch weerhield ons dit er niet van om deze cd te bestempelen tot de ontdekking die wij absoluut met het publiek wil delen. Padding overtreft zichzelf in zijn hilarische, ontroerende en op virtuoze wijze gekunstelde soloconcerten voor mandoline, harmonium en viool, voltooid in respectievelijk 2007, 2008 en 2009. Op deze cd worden ze met het grootst mogelijk begrip voor zijn unieke muzikale taal uitgevoerd door ASKO|Schönberg, dirigent Etienne Siebens en drie topsolisten. De bravoure, de onverwachte grapjes, maar ook de melancholie die in elk werk wel ergens de kop opsteekt, zijn bij hen in meer dan goede handen. Soliste Martine Sikkenk gaat in het mandolineconcert Eight Metal Strings met het ensemble op een reis vol verrassingen die eindigt in een swingende rodeo. In het al even afwisselende First Harmonium Concerto bewijst harmoniumspeler Dirk Luijmes dat zijn instrument wel degelijk een volwaardig solo-instrument is, onder meer in de deliriumachtige gebroken akkoorden van het openingsdeel en het heerlijk hinkerige slot. Violiste Heleen Hulst schittert virtuoos in White Eagle, Paddings hoogstpersoonlijke, bij vlagen kolderieke heruitvinding van het genre ‘vioolconcert’. Dit smaakt absoluut naar meer. Welke instrumenten volgen, meneer Padding?

Jochem Valkenburg