Anouk

Anouk

Bijna alle platen hebben wel een verhaal. Ze zijn gemaakt met een bepaalde vibe, op een bijzondere locatie, of in een cruciale levensfase waarin de artiest verkeert. Het verhaal van Anouks nieuwste album is dat er juist géén overkoepelend thema is. Paradise and Back Again is net zo veelkleurig is als de adembenemend mooie hoes die er omheen zit (geschilderd door kunstenares Esther Barend). 
Het is eigenlijk heel simpel: Paradise and Back Again is gewoon een verzameling steengoede songs. Een spannende reis langs alle stijlen waar de zangeres van houdt. Of, in haar eigen woorden: “Eigenlijk is het een bij elkaar geraapt zooitje.” Typisch Anouk; eerst met je hele ziel en zaligheid je songs inzingen, en er dan schaterlachend de draak mee steken. Haar echte uitleg is anders: “We leven in een tijd waarin alles kan, alles mag. Iedereen luistert naar van alles door elkaar, iets wat ik zelf altijd al heb gedaan. Waarom zou je je toeleggen op één stijl als je er meerdere beheerst?”
Als we Paradise and Back Again toch een plek moeten geven, dan is het album wat aardser en warmer dan zijn voorgangers. Openingstrack Cold Blackhearted Golddiggers en het laid-back swingende Wigger klinken alsof ze zo uit het zompige moeras van het Amerikaanse zuiden zijn getrokken. “Een beetje bluesy, een beetje funk, een beetje country ook”, somt ze zelf op. “Ik werk alleen maar op gevoel, op intuïtie. Alles wat ik uitbreng, daar sta ik met volle overtuiging achter. Ik probeer nooit een hit te schrijven. Het gaat erom dat ik het zelf tof vind, of het nou gedraaid wordt of niet.” Daar hoeft ze zich geen zorgen over te maken, haar vorige zes albums stonden allemaal op één in de Album Top 100.
Thema’s die voorbij komen zijn: afrekening, verzoening, dingen achter je laten. “Ik wilde met mijn teksten een andere kant op”, zegt Anouk. “Want ik heb natuurlijk heel vaak nummers over de liefde.” Ze lacht: “En ik mag dan heel aardig muziek maken, in relaties ben ik wat minder goed.” De albumtitel gaat over de ups en downs in een mensenleven. “Je hebt tijden dat alles lekker gaat en dat je mentaal heel sterk staat. Dan kun je op een onwijze high zitten. En opeens gaat het dan weer keihard omlaag. Zo gaat het bij mij continue. Maar ik probeer het altijd positief te bekijken.”

Het nummer Smile & Shine opent met een gesproken stukje over mensen die achter je rug praten, leugens over je verspreiden. Ze weet waarover ze praat. “Ik heb wel wat voor mijn kiezen gehad qua commentaar en zo. Mensen oordelen snel, en ze gaan soms zo ver met hun meningen… Daar moest ik wel iets over schrijven. Niet in een nasty way, maar wel zo dat mensen zich ervan bewust zijn.” Denk nu niet dat Anouk voortaan met een belerend opgestoken vingertje door het land trekt. Haar nieuwe teksten zijn juist heel persoonlijk. “Ze zijn eigenlijk meer als brieven naar mezelf geschreven. Het zijn songs waarvan ik had gehoopt dat iemand ze voor mij zou schrijven. Ik wil zeggen: ook al krijg je veel gezeik, hou je rug recht.”
Voor productie en songwriting werkte Anouk opnieuw samen met het Zweedse duo Tore Johansson en Martin Gjerstad. “We hebben gewoon zo’n goede klik. Als we ons vier dagen opsluiten in de studio dan hebben we zeven, acht nieuwe nummers. Ik heb dat verder met niemand.” De optimistische single Places To Go schreef ze met Tobias Karlsson. “Met hem schrijf ik meer poppy materiaal. Ja, daar hou ik ook van. Ik wil het allemaal, da’s een beetje het probleem.”
Alles willen; het verklaart Anouks enorme werklust. Paradise and Back Again is alweer haar vierde studioalbum in vijf jaar tijd. En ondertussen beviel ze ook nog van haar vijfde kind (te zien in de clip voor Places to Go). Je hoeft niet eens moeder te zijn om je af te vragen: hoe doet ze dat? “Ik heb dit album geschreven tijdens de zwangerschap. Als m’n andere kinderen ’s ochtends naar school zijn dan ga ik gewoon zitten werken. Ik hou echt van schrijven en opnemen. Ik heb ook genoeg inspiratie, ik ben alweer bezig met het volgende album.”
Anouk wordt steevast omschreven als grillig, ongrijpbaar, onvoorspelbaar. Het ene moment doet ze Eurovisie, dan Symphonica in Rosso, en wie weet waar ze morgen weer opduikt. Het is niet alleen omdat zij mensen graag verrast, veel meer wil ze het spannend houden voor zichzelf. “Toen ik dit een paar jaar deed werd het allemaal zó voorspelbaar dat ik al bijna wilde stoppen. Ik breng daarom liever iets uit waarmee ik een risico neem. Anders wordt het zo vreselijk saai, snap je?” Saai? Met Anouk? Nee, daar snappen wij niets van.

Dit betreft een selectie van de relevante albums uit de discografie

Dominique [videoclip]
Anouk
2015
 
Live at Symphonica in Rosso (2)
Anouk
2014
You and I [eSingle]
Anouk
2014
Wigger [eSingle]
Anouk
2013
Birds [eSingle]
Anouk
2013
 
Sad singalong songs
Anouk
2013
 
Sad singalong songs
Anouk
2013
 
To get her together
Anouk
2011
 
To get her together
Anouk
2011
 
Down & Dirty [Single]
Anouk
2011
 

In de loop der tijd zullen alle nominaties en prijzen worden vermeld

Videoclip 2016 Dominique [videoclip] Anouk
 
Pop 2014 Sad singalong songs Anouk
 
Album 2014 Sad singalong songs Anouk
 
Song 2014 Birds [eSingle] Anouk
 
Beste vrouwelijke artiest 2011 To get her together Anouk
 
Publieksprijs beste album 2011 To get her together Anouk
 
Publieksprijs beste song 2011 Down & Dirty [Single] Anouk
 
Beste vrouwelijke artiest 2010 For bitter or worse Anouk
 
Publieksprijs beste album 2010 For bitter or worse Anouk
 
Beste album - publieksprijs 2009 Live at Gelredome Anouk
 

Informatie

Anouk Teeuwe
Den Haag, 08 apr 1975
Nederland