‘Er is echt wel iets met me gebeurd’ ‘Authentieke instrumenten gecombineerd met beats’ was het uitgangspunt. Een vastberaden Ilse DeLange toog naar Engeland, Zweden en Amerika om liedjes te schrijven en op te nemen. Het resultaat heet ‘Incredible’: een àndere plaat met veel up-tempo nummers. Als een wervelwind komt ze binnenvallen. Ze gaat zitten, schenkt een glas mineraalwater in en kijkt met stralende blik om zich heen. Ilse DeLange maakt een gelukkige indruk. Ze is vrolijk, lacht veel en praat honderduit over haar nieuwe album ‘Incredible’. “Bij mijn vorige albums heb ik altijd kunnen putten uit de ervaring van bekende producers, die mede bepalend waren voor de uiteindelijke sound. Wat natuurlijk geweldig was en een eer, begrijp me niet verkeerd. Maar dit keer stond ik zelf aan het roer en daar ben ik erg trots op. Veel geweldige mensen hebben eraan bijgedragen en hun invloed gehad, terwijl ik toch degene was die het proces heeft geleid. Ik vind dat een mooie persoonlijke ontwikkeling die voor mijn gevoel aangeeft waar ik nu sta.” Na uitkomen van het zeer succesvolle album ‘The Great Escape’ in 2006 begon Ilse al weer snel na te denken over een vervolg. Ze ging schrijven en ondernam enkele tripjes om haar ideeën aan die van anderen te toetsen. Zo kwam ze allereerst in aanraking met de Engelsman Steve Robson, met wie ze de ballad ‘Nothing Left To Break’ schreef. “Ik zit natuurlijk wel eens alleen op de bank met de gitaar”, verklaart Ilse. “Dan ontstaan er bijna altijd interessante ideeën, maar ik vind het nog fijner om me gewoon echt een periode helemaal te focussen op het maken van nieuwe liedjes. En dat doe ik dan graag samen met anderen. Misschien is dat nog een beetje onzekerheid van mij. Bovendien ben ik ook best snel afgeleid. Een liedje moet in principe in een dag klaar zijn, anders komt er niet veel van terecht om het af te maken of is het misschien gewoon niet goed genoeg – zo zit ik een beetje in elkaar.” Haar uitgangspunt ditmaal was het combineren van authentieke instrumenten uit de americana- en roots-hoek met geprogrammeerde beats. En ook belangrijk, ze wilde meer up-tempo nummers schrijven naast een paar kenmerkende Ilse DeLange ballads. Vandaar de gedachte om eens naar Zweden te gaan om het te proberen met Robin Lynch en Niklas Olovson, tezamen het productieduo Macho Psycho vormend, aangevuld met de Amerikaanse singer/songwriter Nate Campany. “Macho Psycho, die naam klonk fascinerend”, lacht Ilse. “Het is best lastig om een goed up-tempo nummer te schrijven en ik heb gemerkt dat het enorm helpt als je begint met een groove, een geprogrammeerde beat in dit geval. Dat is wat men in Zweden goed kan, het is hun specialisme. Tijdens zo’n schrijfsessie gaat bij een bak koffie eerst de computer aan. Zij maken beats en ik zeg ‘die te gek, die niet zo, die supertof’ en dat werken zij dan verder uit. Door die beats zit je al meteen in een bepaald ‘up’ gevoel. Nate en ik hebben dan een gitaar op schoot en gaan een beetje jammen. Dan ontstaat er vanzelf een akkoordenprogressie en dat triggert bij mij zóveel dat ik melodieën begin te zingen.” Toch moet het toch even wennen zijn geweest om creatief bezig te zijn met mensen die je net hebt leren kennen. “Nou ja, ze hebben wel een trackrecord waar ik naar kan kijken. Intrigeert me dat dan waag ik het erop. Het is natuurlijk best spannend met iemand die je nooit eerder hebt ontmoet. ‘Hoi ik ben Ilse, hoi ik ben Steve’ en dan ga je aan de slag. In het begin ben je wel een beetje nerveus ja. Maar ja, het klikt of het klikt niet. En op een of andere manier klikte het met hen perfect.” Ze is vooral blij verrast dat het een album is geworden met veel positieve en vrolijke liedjes, daar waar ze vroeger eerder geneigd was de melancholie te laten overheersen. Volgens Ilse komt dat doordat ze zich een stuk zelfverzekerder is gaan voelen. “Ik zit gewoon goed in mijn vel”, zegt ze. “Sinds ‘The Great Escape’ gebeuren er zoveel leuke dingen en die zullen wel van invloed zijn geweest op dit proces. Als ik even terugkijk naar de tijd vóór ‘The Great Escape’: verandering van muziekmaatschappij op dat moment, andere mensen om me heen; dingen gingen ineens vanzelf. Ik was altijd huiverig om nieuwe samenwerkingen aan te gaan, ik hield erg vast aan wat ik kende. Veilig hè? Toen ben ik meer los gaan laten.” Ondanks de door Ilse gesignaleerde positieve sfeer in de twaalf nummers op ‘Incredible’ lijken sommige titels juist op het tegendeel te wijzen. Het album begint bijvoorbeeld met ‘Broken Girl’. “O, maar als je ernaar luistert is het wel degelijk positief hoor”, weerlegt Ilse stellig. “Het gaat over het overwinnen van onzekerheden en het feit dat ik gelukkig iemand naast me heb die me af en toe geruststelt. Iedere artiest is op een bepaalde manier onzeker, ik in ieder geval wel. De een kan zich makkelijker kwetsbaar opstellen dan de ander, maar iedereen twijfelt wel eens aan zichzelf: ‘zeg ik de goede dingen, heb ik dit goed aangepakt, wat vinden andere mensen van mij?’ Dat heb ik natuurlijk ook. Daar gaat dat liedje een beetje over. En heel specifiek dat ik iemand naast me heb staan die me daarbij helpt. Het gaat op het album veel over relaties. ’Adrift’ bijvoorbeeld over twee mensen die elkaar een beetje aan het kwijtraken zijn. Ze geven elkaar de schuld niet, het is meer een constatering.” Een ander nummer, ‘Miracle’ getiteld, is te horen in de nieuwe speelfilm ‘Bride Flight’. “Ja, de titel spreekt voor zich, dat het zo’n wonder is dat je alsnog, misschien later in je leven of na veel meegemaakt te hebben, de liefde vindt. Het gaat niet over mezelf in dit geval. Duidelijk over iemand anders. Sommige mensen zijn niet zo goed in het omgaan met negatieve ervaringen in hun leven. Al die herinneringen moet je op een gegeven moment gewoon maar achter een deur op slot zetten en accepteren dat je meer ruimte krijgt en dat er dan nieuwe dingen gebeuren.” Ilse is ‘supertrots’ op haar nieuwe album. “Ik denk echt dat het mijn beste tot nu toe is. Natuurlijk, als je de studio uitkomt, is het je kindje en altijd het mooist, maar ik weet gewoon dat het nu ook echt zo is.” Wat is volgens haar dan het kenmerkende verschil ten opzichte van eerdere producties? “Dat het meer dan tevoren echt een sound is”, antwoordt ze met nadruk. “Voorgaande albums hadden altijd een countryinvloed, maar ook rock-kanten en een zelfs beetje jazzy nummers. Er kwam van alles voorbij. Het nieuwe album heeft een heel eenduidige sound. Ik vind die heel krachtig en uitgesproken. Je vindt er echt iets van, denk ik.” Tijdens de definitieve opnamen in Los Angeles stond ze erop dat de frisheid van de eerder gemaakte demo’s behouden bleef. De eerste zangopnames bleken van een zodanige kwaliteit dat er niets meer aangepast hoefde te worden. “Heerlijk om die geweldige Amerikaanse muzikanten dan vervolgens hun partijen in te horen spelen. Doordat de voorbereidingen zo goed waren verlopen, kon ik me in Los Angeles op het totaal concentreren. Ik heb goede oren, al zeg ik het zelf, en ik weet precies wat ik wil. Er is echt wel iets met me gebeurd de afgelopen 2 jaar. Ook live is goed te merken dat er een groei heeft plaatsgevonden. Ik heb meer lol op de bühne omdat ik me vrijer durf te bewegen, ik durf de interactie met het publiek aan te gaan. Het verschilde natuurlijk per keer, maar in het verleden was ik soms geneigd het publiek belangrijker dan mezelf te maken. Daardoor trok ik me soms in mezelf terug. Hoewel dat een bepaalde schoonheid en intensiteit had die natuurlijk moet blijven, bij mij draait alles om gevoel en emotie, heb ik nu iets heel anders ontdekt. Samen met het publiek een avond maken en merken hoe fantastisch leuk dat is, heeft bij mij allerlei nieuwe deurtjes opengezet.”