Oeuvreprijs
\nWILLEKE ALBERTI
\nNederland heeft Willeke Alberti in de afgelopen zestig jaar op verschillende manieren leren kennen. Als veelgeprezen actrice in films en televisieseries en als het onvermoeibare gezicht van de naar haarzelf vernoemde foundation waarvoor ze optreedt in verzorgingstehuizen in het hele land. Willeke Alberti is natuurlijk in de eerste plaats de zangeres die al eind jaren vijftig voor het eerst van zich liet horen, aanvankelijk nog onder de beschermende vleugels van haar vader \u2013 zanger Willy Alberti.<\/p>\n
Ze hoorde begin jaren zestig tot de eerste generatie tienersterren die de Nederlandse popmuziek voortbracht, samen met onder anderen Rob de Nijs en Anneke Gr\u00f6nloh. Willeke Albert scoorde hits met nummers als Norman<\/em>, Spiegelbeeld<\/em>, Mijn Dagboek<\/em> en Morgen Ben Ik De Bruid<\/em>, stuk voor stuk liedjes die perfect toegesneden waren op haar soepele, heldere en vooral herkenbare stemgeluid. Nummers die ook decennia later niet meer weg te denken zijn uit ons collectieve muzikale erfgoed. <\/p>\n In de jaren die volgden, bleef Willeke Alberti zich op een indrukwekkende manier ontwikkelen. Zo was er veel waardering voor de rollen die ze speelde in De Kleine Waarheid en Rooie Sien. Die laatste \u2013 een film uit 1975 \u2013 leverde ook het lied op waarmee ze wellicht het meest mee geassocieerd zal blijven: Telkens Weer<\/em>. Een nummer over ongebroken geloof in liefde, dwars door verdriet en teleurstelling heen. Het is een tekst die haar ook op het lijf geschreven is. Ondanks persoonlijke tegenslagen is Willeke Alberti altijd haar stralende, optimistische zelf gebleven.<\/p>\n De jury van de Edison heeft grote waardering voor die grenzeloze veelzijdigheid van Willeke Alberti. Het lukte haar daarbij altijd weer een nieuwe generaties aan te spreken, zonder haar oude fans kwijt te raken. Zo bleef ze ook in latere jaren hits scoren, alleen of als duetten met andere artiesten. Veelzeggend was ook dat ze als gast bij Ali B Op Volle Toeren haar veel jongere collega\u2019s tot tranen wist te roeren met haar interpretatie van het liedje Meisje<\/em> Luister. En wat ze ook deed, van haar eerste hitjes tot haar recente mega-optredens, het was altijd van een vanzelfsprekende allure en zeggingskracht.<\/p>\n De Edison bestaat dit jaar 60 jaar en de jury was zich ervan bewust dat er in zo\u2019n jubileumjaar met name aan de Oeuvreprijs extra gewicht hangt. Toch leverde de keuze ditmaal nauwelijks discussie op. Willeke Alberti bouwde in datzelfde tijdsbestek een omvangrijk oeuvre op, waarmee ze een onvergelijkbare bijdrage leverde aan de Nederlandse muziekcultuur. Alom geliefd, een voorbeeld voor velen, een uniek artieste. De Edison Oeuvreprijs 2020 kon wat de jury betreft dan ook alleen maar uitgereikt worden aan Willeke Alberti. Het gebeurt ook nog eens precies zestig jaar nadat haar vader Willy Alberti de artiest was die de allereerste Edison in de ontving in de toenmalige categorie Vocaal.<\/p>\n Pop<\/strong> Deze songs laten een eigen en meer stabiele sound horen waar het vorige repertoire soms wat ongericht leek. Vooral nu de liedjes tekstueel meer diepgang hebben is een heel eigen geluid gevonden. Songs als Zo Kan Het Dus Ook<\/em> en vooral Ze Huilt Maar Ze Lacht<\/em> maken indruk. Dit eigen geluid is een belofte voor de toekomst en maakt nieuwsgierig naar meer. De winnaar van de Edison in de categorie Pop is Maan.<\/p>\n Rock<\/strong> Begonnen als schoolband blijkt Kensington al vroeg behept te zijn met een bijna on-Nederlandse ambitie. De band is veel op tournee, is heel zichtbaar in de media en werkt hard \u2013 zoals de weg naar de top voor vrijwel alle rock-bands verloopt. In combinatie met een grote dosis muzikaal talent werpt die bevlogenheid al snel vruchten af: optredens op prestigieuze festivals en veel airplay op de nationale radio. <\/p>\n De albums van Kensington zijn ook succesvol, wat zeker geldt voor Rivals, Control<\/em> en het in 2019 verschenen Time<\/em>. De band haalt met alle drie de eerste plaats van de albumlijsten. Vooral Time<\/em> geldt als een aanwinst in het oeuvre van de band. Op zoek naar nieuw impulsen gaat de band naar Canada en werkt daar met gelauwerde technici. Het resultaat is een album dat enerzijds heel herkenbaar Kensington is, maar waarop de band toch nieuwe wegen durft te verkennen. Zoals met meer persoonlijke teksten, met het indringende Uncharted<\/em> als een van de voorbeelden. Het album biedt ook een grotere muzikale variatie, de gepatenteerde stadionsound wordt regelmatig verlaten voor een meer organische aanpak.<\/p>\n Nummers van dit album zullen natuurlijk ook weer te horen zijn tijdens de grootschalige concerten waar Kensington steevast schittert. Dankzij de songs, het charisma van de band en de indrukwekkende productie ontstaat er altijd weer iets bijzonders tussen het podium en het publiek. De jury is onder de indruk van de manier waarop Kensington het succesverhaal jaar op jaar blijft uitbouwen, waarbij Time gezien wordt als een nieuwe artistieke mijlpaal voor de band. Om die reden is Kensington de winnaar van de Edison in de categorie Rock.<\/p>\n Hiphop<\/strong> De bekendheid heeft hem geen spat veranderd; hij is nog steeds die jongen van vroeger. Josylvio is ondanks zijn succes met beide benen op de grond gebleven. Als je aan Josylvio vraagt wat zijn geheim is dan zegt hij: \u2018echt hard werken, niet de studio uitkomen en je shows naar een volgend level proberen te tillen. Gewoon elke track waar je op komt killen. Je moet het beste uit jezelf halen. Ik ben gewoon een workaholic.\u2019 Hard werken betaalt zich terug voor Josylvio. Hij runt nog steeds de Gimma<\/em> met kwalitatieve muzikale hiphop, allemaal geserveerd vanuit zijn eigen label Hella Cash. Een veelzijdig artiest die volgens de jury met Gimma<\/em> een Edison verdient heeft in de categorie Hiphop.<\/p>\n Dance<\/strong> De jury vindt het ronduit knap hoe deze twee ogenschijnlijk verschillende muzikale planeten samenkomen op dit album en daarbij ook inspirerend nieuw geluid opleveren: vrije sounds die met hoorbaar plezier de grens van dance en trance verkennen en de verschillen zowel omarmen als verenigen. Het rauwe, emotionele Wild Wild Son<\/em> biedt een puur, vocaler geluid en levert dezelfde extase op als het energieke stuwende Blah Blah Blah<\/em>. Een stevige portie hardstyle krijgt in Don\u2019t Let Me Go<\/em> in een eigen vorm ruimte. Dit zevende studioalbum blinkt uit in veelzijdigheid en voelt als een muzikaal geheel, waar de liefde voor het maken van diversiteit in dance, met onverwachte wendingen en samenwerkingen, vanaf spat.<\/p>\n Wat zou Yin zijn zonder Yang? Wat zou Armin zijn zonder zijn muzikale duizendpoot Benno de Goeij? Het antwoord: Incompleet en uit balans. De Edison in de categorie Dance is overtuigend voor Balance<\/em>, een rijke release die de liefde voor muziek, die ultieme samenwerking en het talent van Armin van Buuren in steen beitelt.<\/p>\n Alternative<\/strong> Op Snowsniper<\/em> weet ze, ondersteund door o.a. getalenteerde producers als Sim Fane en Sor, een intense sfeer neer te zetten die weliswaar vaak donker en melancholisch is maar nergens deprimerend of beklemmend wordt. Ondanks haar duidelijk hoorbare strijd met haar eigen interne dialoog blijft de boodschap krachtig en hoopvol. S10 toont zich met haar debuutalbum een uitzonderlijk talent op zowel muzikaal als tekstueel vlak, terwijl ze op een compleet authentieke manier theatrale invloeden met hiphop mixt. Hoewel er gastoptredens van de grote namen uit de hiphop scene op Snowsniper<\/em> voorbijkomen, blijft iedereen ondergeschikt aan de sound van S10, iets wat lang niet altijd vanzelfsprekend is. S10 is een ijskoningin die haar onderdanen regeert met een warm hart, en wij kunnen niet wachten wat de toekomst nog meer gaat bieden.<\/p>\n Nieuwkomer<\/strong> Het kan soms snel gaan, zo ook voor deze duizendpoot die Nederland afgelopen jaar verraste met zijn opvallende liedjes die een mix van stijlen bevat, maar bovenal stuk voor stuk een diepere betekenis hebben en vaak persoonlijk zijn. In februari 2019 leert het grote publiek dit nieuwe talent kennen door het nummer Scars<\/em>. Het is meteen duidelijk: dit gaat het jaar van Snelle worden. Een sympathieke rustige jongen uit Gorssel, waar we met z\u2019n allen niet omheen kunnen. Simpelweg omdat alles wat gemaakt werd het afgelopen jaar uitgroeide tot een hit. En dan val je op. De tracks \u00e9n het album werden miljoenen keren gestreamd en in oktober was daar de eerste nummer 1-hit in de Nederlandse Top 40. Re\u00fcnie<\/em> viel op door de combinatie van rap en pop en de video was spot on. Dit nieuwe talent was Marco Borsato ook niet ontgaan en zo geschiedde: de samenwerking met Marco en John Ewbank was een feit en Lippenstift<\/em> was geboren. <\/p>\n Zulke nieuwe talenten die \u2018opeens\u2019 daar zijn en zich in een sneltreinvaart ontpoppen zijn schaars. Deze jongensdroom werd in 2019 echter werkelijkheid en kan alleen maar een voorbeeld zijn voor de jeugd die ook droomt om van muziek te kunnen leven, en anderen te inspireren met hun liedjes. Zijn fans zijn van alle leeftijden, maar de jongste is jong. Zo zien we ook op een filmpje op social media op de dag van de album release. Op 24 oktober brengt hij zijn debuutalbum Vierentwintig<\/em> uit. Ze Kent Mij<\/em> het nummer met Yade Lauren is zijn volgende Top-40 hit. <\/p>\n Dit brok talent met \u00e9chte liedjes is meer dan alleen een hype. Het woord \u2018nieuwkomer\u2019 staat op zijn voorhoofd geschreven. En achterop staat \u2018blijvertje\u2019!<\/p>\n Hollands<\/strong> Toppers in Concert staat ieder jaar in het teken van een bepaald thema; muzikaal bestaat de concertreeks uit covers van klassiekers uit binnen- en buitenland met een hoog meezinggehalte. Maar ook het eigen repertoire van de leden komt, al dan niet in medley vorm, voorbij.<\/p>\n De afgelopen jaren zijn hun concerten telkens muzikaal vernieuwd. en er is meer aandacht voor actuele muziek en stromingen. Het evenement wordt daardoor ook door steeds meer jongeren bezocht. Daarnaast zijn er ieder jaar gastartiesten en andere prominenten uit de muziek bij de concerten aanwezig. Zo was er een ode aan het repertoire van Rob de Nijs, Trijntje Oosterhuis, Guus Meeuwis en postuum voor o.a. Andr\u00e9 Hazes, Ramses Shaffy en Willy Alberti.<\/p>\n De jury heeft al langer waardering en bewondering voor dit bijzondere muziek evenement en juist ook voor de registratie ervan. Ieder jaar verschijnt de reeks op CD en DVD en is het concert op televisie te zien. De winnaar van de Edison in de categorie Hollands zijn De Toppers met Toppers In Concert 2019<\/em>, de jubileum editie.<\/p>\n Nederlandstalig<\/strong> Videoclip<\/strong> Bizzey laat in de video Drup<\/em> zien dat hij beschikt over acteertalenten: hij speelt namelijk een arrogante, seksistische nieuwslezer als parodie op de populaire Hollywood-comedy anchorman. Hij moet echter plaatsmaken voor de zelfverzekerde nieuwe weervrouw Nienke Plas die ook als een wervelwind in beeld schittert.<\/p>\n De styling en visagie zijn van hoog niveau, het is een kwestie van tijd voordat Bizzey in zijn eigen film op het witte doek verschijnt. De Edison in de categorie Videoclip gaat dan ook naar Bizzey en zijn team met Drup.<\/p>\n Song<\/strong> Album<\/strong> Gravel & Dust<\/em> is gemaakt met een grote passie voor het genre, zonder commerci\u00eble bedoelingen, tenminste zo klinkt het. Heel erg puur en gemaakt met veteranen uit het vak die de kennis en de ervaring hebben, ook dat is goed te horen. Er is ook niet geprobeerd om er een radio-hit van te maken en dat siert de zangeres. Gravel & Dust<\/em> is een album waarvoor je de tijd moet nemen, luister naar de teksten en de zang doet de rest. En alles met de instrumentatie die daarbij hoort: akoestische gitaren en andere snaarinstrumenten. <\/p>\n Ilse DeLange ging met Gravel & Dust<\/em> terug naar haar eigen begin, maar maakte het met de ervaring die ze in de tussentijd heeft opgedaan, met als resultaat een album dat bekroond moet worden met een Edison.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Oeuvreprijs WILLEKE ALBERTI Nederland heeft Willeke Alberti in de afgelopen zestig jaar op verschillende manieren leren kennen. Als veelgeprezen actrice in films en televisieseries en als het onvermoeibare gezicht van de naar haarzelf vernoemde foundation waarvoor ze optreedt in verzorgingstehuizen in het hele land. Willeke Alberti is natuurlijk in de eerste plaats de zangeres die…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[15],"class_list":["post-4429","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nieuws","tag-15"],"acf":[],"yoast_head":"\n
\nMAAN –\u00a0 2019 SINGLE RELEASES<\/strong>
\nDe winnaar in de categorie Edison Pop heeft in relatief korte tijd naam gemaakt in de Nederlandse muziek. Behalve via social media en de populariteit op de streaming platforms heeft ook de lineaire televisie aanvankelijk een behoorlijke rol gespeeld in het ontstaan van deze carri\u00e8re.
\nHet begon vijf jaar geleden met de zangwedstrijd The Voice Of Holland en kreeg een jaar later een vervolg in het muziekprogramma Beste Zangers. Na een eigen uitverkochte clubtour en optredens op grote festivals werd deze artiest een exponent van eigentijdse muziekbranding via social media en het opbouwen van een langdurige relatie met publiek zonder authenticiteit te verliezen.
\nEen aantal successen in de afgelopen jaren waren vooral samenwerkingen met succesvolle rappers en deejays. Zowel in het Engels als Nederlands, van licht naar donker, van opera naar pop. De jury is overtuigd van de veelzijdigheid van haar zangtalent en is vooral onder de indruk van de serie popsingles welke het afgelopen jaar zijn verschenen.<\/p>\n
\nKENSINGTON – TIME<\/strong>
\nIn een tijdperk dat gedomineerd lijkt te worden door dance en hip-hop heeft Nederland met Kensington sinds enkele jaren toch ook weer een echte stadion-vullende rockband, met het overdonderende geluid dat daarbij hoort. <\/p>\n
\nJOSYLVIO – GIMMA<\/strong>\u00a0
\nJosylvio is in slechts vier jaar uitgegroeid tot een van \u2019s lands grootste artiesten. In 2018 was hij al de meest gestreamde artiest van Nederland. Op zijn vierde album bewijst hij wederom dat hij nog steeds vloeiend vloeit over de meest aanstekelijke tracks. Hij levert heel veel \u2018zoetigheid voor je oren\u2019 met tracks als Gimma<\/em>, Vroeger en Waarom Zoeken Naar Liefde<\/em>. Onlangs gaf de Rapper uit Naarden nog een spetterende show tijdens zijn uitverkochte concert in de Melkweg.<\/p>\n
\nARMIN VAN BUUREN – BALANCE<\/strong>
\nIn een genre waarin het meer en meer draait om snelle releases en bij elkaar gesprokkelde EP\u2019s is het prijzenswaardig dat er artiesten zijn die nog steeds een muzikale visie willen cre\u00ebren, bundelen en uitdragen. Zeker als deze visie door jarenlange muzikale en artistieke groei meerdere gezichten kent, in dit specifieke geval die van wereldwijde hits \u00e9n hypnotiserende tracks tijdens arena-vullende feesten en festivals. <\/p>\n
\nS10 – SNOWSNIPER<\/strong>
\nSnowsniper<\/em>, het debuutalbum van S10, gaat volgens haarzelf over camoufleren, niet opvallen en op jezelf zijn. En juist met dit album valt dit jonge talent op en speelt zij zich in de kijker van muziekminnend Nederland. Deze interessante contradicties zijn typerend voor de intrigerende artiest die S10 is. Snowsniper<\/em> is krachtig en delicaat tegelijk, vurig en ijskoud op hetzelfde moment. S10 geeft met haar debuutalbum op een prachtige manier een stem aan een generatie. Een generatie die opgroeit in een wereld vol twijfel, met een onzekere toekomst, maar zonder de moed te verliezen.<\/p>\n
\nSNELLE – VIERENTWINTIG<\/strong>
\nEen nieuwkomer maakt indruk, het hele jaar door, hij of zij laat iets van zichzelf zien wat door niemand onopgemerkt blijft. Zo ook bij de winnaar van dit jaar!<\/p>\n
\nDE TOPPERS – TOPPERS IN CONCERT 2019<\/strong>
\nEen Nederlandse supergroep die in min of meer dezelfde bezetting jaarlijks stadion concerten geeft en uitgegroeid is tot een waar fenomeen. Toppers In Concert is nu al 15 jaar \u00e9\u00e9n van de grootste publieksevenementen van Nederland en de langstlopende concertreeks in de Benelux. Met zanger Ren\u00e9 Froger als initiatiefnemer weten de Toppers sinds het voorjaar van 2005 ieder jaar minimaal 100.000 bezoekers te trekken. In 2014 verwelkomden de Toppers hun twee miljoenste concertbezoeker.<\/p>\n
\nSUZAN & FREEK – GEDEELD DOOR ONS<\/strong>
\nMeer dan een jaar geleden verscheen de eerste zelfgeschreven single van de winnaar van de Edison Pop voor Nederlandstalig. Het succes van debuut-single Als het Avond Is kwam langzaam maar zeer gestaag op gang en dieselde door tot een ongekend succes op zowel radiostations als op de streamingdiensten. In het afgelopen jaar 2019 groeide Als het Avond Is<\/em> verder uit tot een regelrechte Nederpop-klassieker. Dit succes werd opgevolgd met het eveneens rake Blauwe Dag<\/em> en met het album Gedeeld Door Ons<\/em> dat afgelopen najaar het licht zag. Suzan Stortelder en Freek Rikkering leveren daarop ijzersterke tracks af zoals Mag ik Daar Even Stil Bij Staan<\/em> en herbevestigen hiermee hun kunnen. Met een vanzelfsprekendheid en ogenschijnlijk gemak alsof ze er altijd al waren. De winnaars van de Edison Pop in de categorie Nederlandstalig zijn Suzan & Freek.<\/p>\n
\nBIZZEY FT. KRAANTJE PAPPIE, JONNA FRASER & RAMIKS<\/strong>
\nREGISSEUR: CAIO SILVA, PEPE FAVELA EN BIZZEY\u00a0<\/strong>
\nDe video Drup<\/em> van Bizzey is gemaakt door het Amsterdamse Framez Productions. Toen Bizzey in 2017 aan zijn solocarri\u00e8re begon, ontstond daarmee een hechte samenwerking. Bizzey weet vaak heel goed wat hij met een videoclip wil laten zien en combineert die visie met de genialiteit van Framez Productions.<\/p>\n
\nDUNCAN LAURENCE – ARCADE<\/strong>
\nIs het lang geleden, is het lang geleden? Jazeker. Na maar liefst 44 jaar won Nederland afgelopen jaar eindelijk weer het Eurovision Songfestival. Of beter gezegd: de winnaar van de Edison Pop in de categorie Song deed dat voor \u2018ons\u2019 en dat met een uiterst smaakvolle en integere song van een voor het grotere publiek nog tamelijk onbekende artiest. Het succes van het stijlvolle en prachtige geproduceerde en zelf gecomponeerde Arcade<\/em> reikt tot ver over onze grenzen en lijkt slechts het begin van nog veel meer moois. Met de tweede single Love Don’t Hate It<\/em> laat de winnaar zien zeker geen ‘one trick pony’ te zijn. Met een geslaagd optreden op Pinkpop 2019 op zak, kan de show die gepland staat voor volgend maand in de Ziggo Dome met vertrouwen tegemoet gezien worden. De winnaar van de Edison Pop in de categorie Song is Duncan Laurence.<\/p>\n
\nILSE DELANGE – GRAVEL & DUST<\/strong>
\nArtiesten zijn vaak het meest trots op het meest recente album; het bevat de sound waar ze op dat moment voor staan. Het mag als een clich\u00e9 klinken, maar het wordt wel door deze winnares bewaarheid. Ilse DeLange bracht in 2019 met Gravel & Dust<\/em> haar meest pure en oprechte album uit. Samen met producer T-Bone Burnett, haar jeugdheld met wie ze afsprak en vervolgens bevriend raakte in Nashville, maakte de zangeres een album vol ingetogen country. Bij het luisteren van Gravel & Dust<\/em> hoor je dat dit is wat Ilse DeLange moet doen: country liedjes maken. Ze ademt het genre, dit is waarmee ze op haar best is en dat is terug te horen in elke track. <\/p>\n