Izaline Calister is een getalenteerd zangeres, componiste en tekstschrijfster met een geheel eigen  muzikale stijl. Zij heeft het zeldzame talent dat solisten onderscheidt. Haar muziek is een fusie tussen de traditionele muziek van haar geboorte eiland Curaçao en jazz met Afro-Caribische invloeden. Als een muzikale caleidoscoop verovert zij met haar Papiamentstalige muziek het publiek over de hele wereld en kun je haar met recht: “De koningin van de Antilliaanse Jazz” (PZC), noemen. Haar podiumverschijning is onvergetelijk, soms ingetogen, dan weer opzwepend: een wilde diva op blote voeten”

Izaline studeerde zang en compositie aan het Conservatorium in Groningen, ondertussen deed ze podiumervaring op bij verschillende jazz ensembles. In 2000 brengt ze in eigen beheer haar eerste solo album uit. Calister, dan nog een redelijk onbekend soliste, presenteert dit album voor een uitverkocht BIM- huis in Amsterdam. Het NRC handelsblad noteert dan ook: “Izaline Calister schrijft historie in het BIM-huis”.

Muziekkrant OOR schrijft: “Blootvoets en met gesloten ogen, alsof ze leeft in haar eigen droomwereld, kan je de schoonheid van Antilliaanse muziek aanraken”.

Nog een eigen release (Mariposa) volgt in 2001, in 2004 tekent het Duitse label Network Medien haar en ze brengen haar volgende 2 albums in meer dan 40 landen albums uit (Krioyo in 2004 en Kanta Hélelé in 2006)

Op haar geboorte-eiland eiland Curaçao is Calister inmiddels een Grote Ster: in het jaar 2000 word ze gekroond als ‘Tumba Queen’ en ze scoort door de jaren 3 nummer 1 hits in de locale hitlijsten.

Izaline ontvangt wereldwijde erkenning voor haar bijzondere stijl in maart 2009 als ze door de United Nations in New York word genodigd om te zingen tijdens de Internationale dag van Slavenherdenking: 

‘Izaline is to be recognized worldwide for weaving together masterfully the traditional rythms and creole language of her native island, Curaçao (Dutch Caribbean) with her own compositions.” 

Mei 2009 brengt Izaline een heel bijzonder nieuw album uit, Speransa, waarmee ze zich definitief vestigt als songwriter en waarvoor ze een Edison in ontvangst mag nemen.

‘de vijfde cd van de Curaçaos-Nederlandse zangeres Izaline Calister is een voltreffer’ (Volkskrant)

‘De flexibele Calister schudt intussen moeiteloos alle soorten emoties uit haar stem. Bijna naadloos switched ze van flinke uithalen naar dromerige passages’ (Oor)

Discografie (soloalbums):
2000  “Sono di un muhé”
2001  “Mariposa”
2004 “Krioyo
2006 “Kanta Hélele”
2009 “Speransa

Pers Quotes:
“Izaline Calister is een uitermate professionele zangeres en duidelijk een ster in wording, zonder sterallures”
“Izaline laat het Paard van Troje schudden, golven, zwaaien en heupwiegen” (3 voor 12/ VPRO)
“Met haar mix van pop, jazz, en Afrikaanse ritmes geeft Izaline Calister de Antilliaanse muziek een modern geluid”. (Dagblad van het Noorden)
“Calister weet veel gevoel in haar stem te leggen. Zelfs als je geen Papiamento verstaat, begrijp je wat ze zegt. Hier ligt haar kracht”. (Fret)