De Edison Stichting kijkt met dankbaarheid en tevredenheid terug op de afgelopen vijf Edison-jaargangen. Daarin was softwarebedrijf AFAS naamgevend hoofdsponsor van de belangrijkste muziekprijs van Nederland en het AFAS Theater in Leusden de plek waar die werd uitgereikt. Stuk voor stuk prachtige evenementen, maar indachtig het thema van deze 66e editie, ‘breaking lines’: aan alle goede dingen komt een eind. Zoals al op voorhand was afgesproken, eindigt de samenwerking na vijf jaar, maar de liefde blijft. Zeker na de knallende editie van AFAS Edisons Pop die nu achter ons ligt.
‘Stakeholders diner’
Voorafgaand aan de show was er een diner, waarvoor zo’n 150 mensen waren uitgenodigd. Daar werden vertegenwoordigers uit o.a. de politiek en van alle partners die op een of andere manier betrokken zijn bij de Edisons verwend met heerlijke culinaire traktaties. Anne de Jong opende de avond. Hij memoreerde dat de muziekindustrie roerige tijden kent, niet in het minst door de snelle ontwikkelingen in AI. Desondanks werd afgelopen jaar 10% omzetgroei gerealiseerd. Ondertussen sluiten muziekmaatschappijen deals met AI-platformen in de hoop op nieuwe businessmodellen, waarbij de platforms legaal getraind gaan worden. “Het belangrijkst is, dat de menselijke creativiteit voorop blijft staan, zoals dat bij de Edisons ook het geval is”, aldus De Jong.
Interview Sef
Voorafgaand aan het hoofdgerecht ging schrijver, journalist en programmamaker Saul van Stapele, die dit jaar zijn 30-jarig jubileum viert als professioneel volger van de Nederlandse muziekscene, in gesprek met muzikaal smaakmaker en tweevoudig Edison-genomineerde Sef. Het gesprek ging over Sefs unieke ervaring voor en achter de schermen, zijn artistieke kracht en succes, en zijn inspirerende visie op het signaleren en begeleiden van talent. De ‘halftime show’, zoals Van Stapele het noemde. Reflecterend op zijn carrière zei de artiest blij te zijn dat hij zo gegroeid is, waardoor hij nu relevanter is dan ooit. Hij is zich er bewust van dat dit niet veel mensen gegeven is. Daarbij streeft hij ernaar zichzelf te blijven vernieuwen en via zijn muziek met zoveel mogelijk mensen te verbinden op emotioneel niveau, zonder daarbij in te leveren op kwaliteit. Ook vindt hij het belangrijk om de muziek ‘next level’ te vertalen naar het podium. Het belangrijkste daarbij is volgens Sef, dat een artiest uitvergroot waar die al goed en bijzonder in is. Als belangrijkste uitdaging ziet hij momenteel het feit dat focus een schaars goed is, en moeilijk te bereiken. Je als artiest moeten ontwikkelen terwijl er vele ogen op je gericht zijn, noemt hij enerzijds onvermijdelijk, maar anderzijds een mogelijke bron van ongezonde situaties. Het artiest-zijn draait in zijn optiek nu teveel om data. Gevraagd wat artiesten en muziekprofessionals zouden kunnen doen om talent proactief een steviger fundament te geven, noemde hij rust en ruimte als twee belangrijke elementen om je te kunnen ontwikkelen. Maar juist die dingen zijn moeilijk te verwezenlijken. Vooral voor jonge artiesten, die in het begin van hun carrière nog alles zelf moeten doen. Pas in een latere fase kunnen ze mensen inhuren voor bepaalde taken, zodat zij zich zelf vooral met het creatieve proces kunnen bezighouden. “We (artiesten, industrie én het publiek) moeten werken aan een situatie waarin meer artiesten geld kunnen verdienen met hun kunst. Er wordt veel van artiesten gevraagd en ik denk dat dat een beetje onderschat wordt.”
Live-uitzending
Elders in het theater ging het er uitbundig aan toe. Alle genomineerden en overige gasten werden door drag queen Envy Peru ontvangen op de rode loper, of zoals zij het noemde: de ‘colourful carpet’. Dit zorgde voor een feestelijke stemming terwijl iedereen zich naar de zaal begaf, waar de uitreiking zou plaatsvinden. Hoewel het evenement, net als vele voorgaande jaren, weer een besloten feest was, kon het Nederlandse publiek dit keer dankzij een samenwerking met AVROTROS toch meekijken. Voor het eerst sinds beginjaren 2000 werd de Edison-uitreiking - inclusief de liveoptredens van Frenna, Roxy Dekker, Samuel Welten, Kensington en Naomi Sharon - live uitgezonden op NPO Start.
Jury
Op papier waren Hiqpy, Kensington, Roxy Dekker, Samuel Welten en Sef dit jaar de grootste kanshebbers, met ieder twee nominaties. Maar hun lot lag zoals altijd in handen van een onafhankelijke vakjury, die alle uitgebrachte releases heeft gewikt en gewogen op basis van kwaliteit, artistieke waarde en impact. Die jury bestond dit jaar uit meestemmend voorzitter Daniël Dekker (head of radio bij Omroep MAX), Eric van Holland (senior editor Spotify Benelux), Vera Siemons (dj 3FM), Zoë Goudswaard (muzieksamensteller Qmusic), Randall Spann (music director FunX), Dave Minneboo (creative director Talpa Radio) en Thijs van der Krogt (programmeur TivoliVredenburg).
Stipt om 20:30 uur begon de show met een animatie, waarin de meest epische Edison-winnaarsmomenten van de afgelopen edities werden getoond. Dit ging naadloos over in het openingsoptreden van Kensington. Genomineerd in de categorieën Album en Rock, maar nog onwetend hoe de avond voor hen zou verlopen, speelden zij hun hit A Moment. Presentatrice Vivienne van den Assem opende vervolgens het programma. De eerste uitreiker van drie bronzen beeldjes, Youp van ’t Hek (zelf vijfvoudig Edison-winnaar), stond toen al in de coulissen klaar. “Ik kreeg mijn eerste Edison 42 jaar geleden,” zei hij, “de meeste mensen hier waren toen nog vloeibaar.”
Song
Als eerste werd de Edison uitgereikt in de categorie Song. De concurrentie was, met genomineerden Frenna feat. Shallipopi (ZAAZAA), Martin Garrix & Jex (Told You So) en Zoë Livay feat. Snelle (Ik Zing), al gelijk stevig. Het was de meest gestreamde artiest van het afgelopen jaar, Frenna, die als eerste in de prijzen viel. Net als vorig jaar in deze categorie, overigens. ZAAZAA was dé zomerhit van 2025 en volgens de jury ‘een overtuigend voorbeeld van hoe muzikale traditie en hedendaagse popcultuur samenkomen. Het nummer is geïnspireerd op een Ghanese highlife-klassieker uit 2001 en wordt door de combinatie van Afrobeat, hiphop en trap op eigentijdse wijze opnieuw vormgegeven’.
De winnaar kwam op met zijn vier producers, maar Van ’t Hek had geen idee wie van hen Frenna was. Dat leidde tot hilarische taferelen. Uiteindelijk bedankte hij God (‘give it up for God’), zijn producers (‘jullie moeten tijd gaan vrijmaken in jullie agenda’s, want de mensen zitten te wachten op de volgende zomerhit’) en ‘jullie allemaal’ (‘thanks for the support’).
Dance
Ook in de volgende categorie was het ‘Afro’ dat de klok sloeg. Want hoewel ook Ki/Ki en Weval genomineerd waren, ging Afrojack er met de buit vandoor. Hij won vanwege de singles Never Forget You, Our Time en In My World die hij vorig jaar uitbracht. Die ‘blaken van positieve energie, overtuiging en passie, precies wat de wereld nu nodig heeft’, aldus het juryrapport, waarin hij ook werd geprezen als een grote inspiratiebron voor opkomend talent.
Vanwege verplichtingen in de VS kon Afrojack helaas niet bij de uitreiking aanwezig zijn, maar hij was er wel bij via een liveverbinding vanuit zijn auto, geparkeerd in een hoekje op een vliegveld. Hij vertelde het tof te vinden genomineerd te zijn samen met Ki/Ki en Weval, ‘die elektronische muziek heel erg vooruit aan het pushen zijn naar nieuwe hoeken, zoals het ook moet gaan’.
Nederlandstalig
De laatste bijdrage van Van ’t Hek was de bekendmaking van de winnaar in de categorie Nederlandstalig. Daarin namen Hannah Mae, Herman van Veen en Bente het tegen elkaar op. “Ik had het al gehoopt”, zei de cabaretier toen hij de winnares bekendmaakte, en Bente was zichtbaar verrast toen hij daarna haar naam noemde. De jury koos unaniem voor Bentevanwege haar singles uit 2025. Sinds haar deelname aan Beste Zangers heeft het publiek de zangeres volledig omarmd. Dat verbaast de jury niet: ‘Ondanks haar jonge leeftijd van 25 jaar weet zij met haar stem een indrukwekkende diepgang, emotie en levenservaring over te brengen’. Mede daardoor voelt haar doorbraakhit Kan Je me Zien als een moderne evergreen.
Bente kwam op sokken het podium op, met haar pumps in haar armen. Kijkend naar haar jurk zei Van ’t Hek: “Ik wil ook in een parachute volgende keer.” Ze had een dankwoordje op haar hand willen schrijven, maar de pen deed het niet, vertelde ze. Toch wist ze de belangrijke mensen die haar omringen te benoemen: haar hele team, de fans, boeker Elvin, managers Stephanie en Romina, vrienden, familie, haar vriend Sam en producers/schrijvers Freez en Wannes Salomé.
Horen dat je genomineerd bent voor een Edison is natuurlijk niet niks. En omdat bijna alles tegenwoordig wordt vastgelegd, is het voor de artiesten ook makkelijk deelbaar op hun socials. Een montage van reacties op het bericht van hun nominatie maakte duidelijk hoe blij artiesten zijn als ze horen dat ze in aanmerking komen voor dé Nederlandse muziekprijs. De laatste artiest in het overzicht, Samuel Welten, stapte daarna het podium op om, begeleid door een 6-mansband en drie zangeressen, zijn hit Echte Liefde Is Te Koop te zingen.
Oeuvreprijs
In een groots en meeslepend filmpje nam een oudere man plaats op een stoel. Aanvankelijk was alleen zijn silhouet zichtbaar, maar toen het licht aanging, bleek het Dick Westland te zijn, de vader van drummer Jamie Westland en de eerste manager van de Oeuvreprijswinnaar: DI-RECT. Hij vertelde hoe hij leeftijdsgenootjes zocht bij zijn tienerzoon om een bandje te beginnen. Dat noemde hij de mooiste zet van zijn leven. Nadat een demo op de radio gedraaid werd, toonden gelijk vier labels interesse. Toen de band pas bij elkaar was, hadden ze het al over De Kuip, waar ze in 2025 drie optredens gaven. “Ik hoop dat ik 103 word,” zei Dick Westland, “dan maak ik het 50-jarig bestaan nog mee.”
Fragmenten uit het juryrapport: ‘Al meer dan 25 jaar blijft de band zich muzikaal ontwikkelen en vernieuwen’. (…) ‘De sterke onderlinge band tussen de bandleden zelf vormt het creatieve fundament’. (…) ‘Het oeuvre van DI-RECT is uniek, veelzijdig en onderscheidend’. (…) ‘Het resultaat is een rijk oeuvre aan succesvolle albums en bijzondere samenwerkingen die een blijvende stempel drukken op de Nederlandse muziekgeschiedenis’.
Jamie reageerde grappend maar nuchter op de Oeuvreprijs: “We hebben de afgelopen jaren heel veel awards gekregen, en dit is er daar eentje van.” Zanger Marcel Veenendaal was er geëmotioneerder onder. “Ik zag Dick aan komen lopen in die hal op dat fillumpie en toen dacht ik: ‘lul!’. We hebben allemaal papa’s en mama’s en als iemand zo lang met je meereist, je overal heenrijdt en weer thuisbrengt, dan is dat iets heel erg bijzonders. Laat ik het zo zeggen: we weten hoe het is om op een poster te staan, om geliefd te zijn, om uitgekotst te worden. We weten ook dat wij de kakkerlakken zijn van de Nederlandse muziekindustrie. En we komen ook in jouw huis….”
Nieuwkomer
De volgende twee beeldjes werden uitgereikt door Elmer. Zij won zelf in 2025 de Edison Nieuwkomer, die ze opdroeg aan ‘alle rare vrouwen’. Gevraagd om na een jaar de balans op te maken, zei ze met onverhuld cynisme: “Ik weet niet of je het hebt meegekregen, maar we worden inmiddels door iedereen 100% serieus genomen, dus we zijn er!”. In diezelfde categorie mocht Elmer dit jaar haar opvolger bekendmaken. Een bont gezelschap aan genomineerden zat licht bezweet in de zaal: de band Hiqpy, rapper Milolaathetlukken en volkszanger Samuel Welten. Wie zou deze Edison winnen? Op de kaart in de envelop stond de naam van Samuel Welten. ‘Een entertainer in hart en nieren, op de socials, op het podium, maar vooral toch ook in de muziek’, noemde de jury hem. De singles die hij in 2025 uitbracht, leidden uiteindelijk tot deze zege.
“Het is een open deur,” aldus Welten, “maar ik wil mijn ouders bedanken die altijd in mij geloofd hebben.” Ook noemde hij zijn manager Levi Verriet, chauffeur Sjaak, componist/tekstschrijvers Kevin Bosch en Isa Azier, alle mensen van Warner Music en zijn vrienden, en hij besloot met: “Deze pakken ze niet meer van me af!”
Hiphop
CHO, Qlas en Winne maakten alle drie kans om zich de categorie Hiphop toe te eindigen. Elmer mocht het beeldje aan CHO geven, ‘een eigenzinnige en eigenwijze artiest, die eigenlijk al jaren binnen de hiphop zijn eigen golfbewegingen maakt’. In een tijd waarin iedereen bezig is met singles, bracht hij juist binnen één week de albums Giovanni I en Giovanni II uit, en die leveren hem nu een Edison op.
Hoewel hij het ‘superspannend’ vond ‘om deze prijs te pakken’, had CHO geen praatje klaar. “Ik denk dat heel veel mensen in de zaal niet eens weten wie de fuck ik ben.” Hij vertelde dat hem laatst in een interview werd gevraagd of hij iets gaf om de Edison-nominatie, aangezien hij alle zalen van Nederland uitverkoopt. “Toen dacht ik heel stoer in mezelf: ‘ik geef geen fok om die shit’, maar om hem te pakken en die erkenning te krijgen, doet toch wel heel veel met me.”
Daarna trad Roxy Dekker op. Ze zong haar nummer Jouw Idee, slechts begeleid door Julian Vahle op de vleugel. Van den Assem kondigde aansluitend de volgende uitreiker aan: radio- en televisiepresentator Fernando Halman. Hij ontving zelf eind 2024 de Marconi Oeuvre Award en kwam nu Edisons overhandigen in drie categorieën.
Alternative
Ondertussen stond de volgende Edison alweer op de sokkel om aan een winnaar te worden uitgereikt. In de categorie namen Froukje & S10, Min Taka en Sef het tegen elkaar op. Frok en Stien zullen het beeldje moeten delen. In de woorden van de jury: ‘Hun vriendschap en enthousiasme zijn voelbaar in alles wat ze maken, waarbij hun samenwerking iets losmaakt dat verder gaat dan hun individuele werk’. Niet alleen de uitvoering werd geprezen, maar ook de producties, die ‘eigentijds, catchy en toegankelijk’ werden genoemd.
Ze kwamen het podium op met enorme nepvlechten en vlochten ook een dankwoord in elkaar. Ze bedankten hun label Noah’s Ark en management Motel, het team waarmee ze de EP hebben gemaakt, de producers en songwriters die eraan hebben meegewerkt (Antoon, Léon Palmen, Trobi en Max Crebolder), hun fans en elkaar. “En tot slot een hele grote shout-out naar alle vrouwen!”
Hollands
In de categorie Hollands moest een ware titanenstrijd worden geleverd. Geef het een jury maar eens te doen om te moeten kiezen uit Mart Hoogkamer, Samuel Welten en Yves Berendsen. Nadat Welten al zijn naam gegraveerd had gezien in de voet van de Edison Nieuwkomer, kreeg hij dankzij de kwaliteit van zijn recente singles ook het beeld toebedeeld in zijn ‘eigen’ genre. ‘Samuel Welten groeide in korte tijd van onbekende scholier naar één van de populairste artiesten in Nederland, die een nieuwe generatie fans aan het volkse pop genre weet te binden’. Met deze twee Edisons op zijn naam groeide hij uit tot de grote winnaar van de avond.
Hij gaf aan zijn kruit eigenlijk al te hebben verschoten in zijn eerste speech, omdat hij niet verwacht had twee keer te winnen. Maar hij herinnerde zich dat hij vorig jaar ‘met een Zara-jasje en een best wel dik hoofd’ een half uur te laat binnenkwam bij de uitreiking, ‘en nu sta ik hier met twee Edisons’. “Ik hou van jullie allemaal en misschien tot volgend jaar.”
Rock
Na hun eerdere nominatie in de categorie Nieuwkomer, maakte Hiqpy ook kans op de Edison Rock. De medekandidaten waren echter niet mals, want ze moesten het opnemen tegen Kensington en The Vices. Hun comebackalbum First Rodeo was voor de jury genoeg reden om Kensington tot winnaar uit te roepen in de Rock-categorie. Immers: ‘Het is niet elke band gegeven, dat je na een wisseling van frontman/zanger, nog zo sterk voor de dag kan komen. (…) Ze zijn dus terug, en hoe!’.
Drummer Niles Vandenberg bracht in herinnering dat zijn band in 2023 al de Oeuvreprijs ontving. “Dat voelde toen als een stop van de band. We zaten toen ook zonder zanger. Dat we nu hier weer staan en deze Edison winnen, voelt als een grote schop vooruit.” Gitarist Casper Starreveld bedankte vervolgens manager Cedric Muyres, iedereen bij Universal, Friendly Fire en CTM, en de nieuwe zanger Jason Dowd, die op zijn beurt aangaf dit ‘crazy’ te vinden. “I’m shaking, my heart is pounding and I think it’s the right thing to do to thank my mom and dad.”
Na een montage van beelden van de ‘colourful carpet’ zong Naomi Sharon haar single Miss That, gedragen door een choreografie van vier dansers, veel rook en een stevig briesje op het podium. Daarna kwam Bankzitter Koen van Heest op, om de laatste drie Edisons van de avond uit te reiken. Opvallende bijkomstigheid was, dat zijn vriendin Roxy Dekker in twee van die drie categorieën genomineerd was. Gevraagd naar zijn eigen ambities antwoordde hij: “De Superbowl, dat zou wel lachen zijn.”
Album
Roxy Dekker maakte als eerste kans om met haar album Mama I Made It in de prijzen te vallen, als ze althans de concurrentie (Kensington en Sef) wist te verslaan. Dat lukte niet, want nadat Van Heest beloofde dat hij echt ging voorlezen wat op het kaartje stond, moest hij bekendmaken dat Sef er met het beeldje vandoor zou gaan dankzij zijn album lieve monsters. De jury prees de innovativiteit en zelfreflectie die Sef op dit album laat horen. ‘Hij durft bestaande vormen los te laten, stelt zichzelf vragen en verwerkt die twijfel en eerlijkheid in muziek die zowel persoonlijk als universeel aanvoelt. Daarmee heeft hij een meesterwerk afgeleverd binnen de Nederlandstalige alternatieve pop’.
Dat hij ‘op zijn oude dag’ een tweede Edison won, noemde hij ‘sick’ en ‘lijp’. “Dit is voor mij ook de vetste categorie, dit vind ik gewoon belangrijk.” Hij bedankte zijn manager Daan de Boer, producer Tom Meijer, componist Faisal Chatar en alle anderen die aan het album hebben meegewerkt. “Het is niet makkelijk om mens te zijn in deze tijd. Het is moeilijk om alle ellende op je telefoon te zien en dan gezellig een mooi pakje aan te doen en naar een awardshow te gaan. Het doet pijn om de wereld pijn te zien hebben en ik denk dat het belangrijk is om daaraan te kunnen ontsnappen door muziek te maken, door kunst te checken. Ik denk dat het belangrijk is voor ons allemaal om dat in ons hoofd te houden als we muziek maken, en om niet op te geven, niet blasé te worden en niet lamgeslagen te worden door al die dingen. Lang verhaal kort: dank jullie wel!”
Soul/R&B/Funk
Opbouwend naar het slotstuk van de avond stond nog de Edison Soul/R&B/Funk op het programma, een prijs waarvoor Jonna Fraser, Joya Mooi en Naomi Sharon in aanmerking kwamen. Het was Fraser die naar voren geroepen werd, vanwege de algehele kwaliteit van zijn album Red Rose Romance. ‘Hij heeft zichzelf de afgelopen periode de ruimte gegeven om te groeien, zijn muziek conceptueel verder te ontwikkelen en dit traject door te vertalen naar een album dat laat horen dat hij een complete artiest is geworden’.
Dat de eer aan meerdere mensen toekomt, bleek wel uit zijn dankwoord richting zijn team, alle producers en label Noah’s Ark. “Het was een bewogen jaar voor mij. Een week nadat het album uitkwam, kreeg ik slecht nieuws, waardoor ik niet van het proces heb kunnen genieten. Maar dit is wel een kers op de taart voor mij voor dit jaar.”
Pop
Als kroon op de avond was er tenslotte nog de Edison Pop. Zou die gaan naar Suzan & Freek, Son Mieux of toch naar…? Ja hoor, Roxy Dekker ging niet met lege handen naar huis en Koen van Heest hoefde niet bang te zijn de nacht als bankligger te moeten doorbrengen. Nadat Dekker in 2024 de Edison Nieuwkomer won en in 2025 de Edison Pop op haar naam schreef dankzij haar voorafgaande singles, won ze die hoofdprijs dit jaar opnieuw met haar album Mama I Made It. ‘Deze jonge artiest kent eigenlijk in haar nog korte carrière geen missers, het is allemaal raak. De vrolijkheid spat er vanaf, de energie bruist en iedereen kent haar teksten, haar uitspraken en haar gulle lach’.
Met deze erkenning is Dekker nu officieel de gekroonde popprinses van Nederland, maar het winnen van een Edison activeert wel steeds haar traanbuizen. “Het blijft ook zo’n bijzondere prijs en dat ik mezelf nu eindelijk een credible artiest kan noemen, is iets waar ik hard voor heb gewerkt, ook al lijkt het soms alsof het allemaal te makkelijk is. Dit is toch een bevestiging dat ik hard mijn best doe.” Ze bedankte iedereen bij Warner Music en de andere mensen om haar heen ‘die ervoor zorgen dat ik me goed voel, ook als ik zelf denk: what the fuck zijn we aan het doen?’. Ook dankte ze haar ouders ‘omdat jullie altijd een schouder hebben waar ik op kan huilen’. Tot slot kreeg ook Van Heest credits voor ‘alle goede raad die je altijd hebt, het steunen van alles wat ik doe en vooral het stimuleren om door te gaan’.
In het kader van ‘de eersten zullen de laatsten zijn’ kwam Frenna, die helemaal aan het begin van de avond een Edison had gewonnen met ZAAZAA, zijn hit ook nog live spelen. Een gedroomd einde van een prachtige 66e editie van Edison Pop. Eentje die ook nog eens live werd uitgezonden op NPO Start. Toen de zaallichten in het AFAS Theater gedoofd waren, werd de avond buiten het zicht van de camera’s tot in de late uurtjes voortgezet in het Van der Valk Hotel, waar de afterparty plaatsvond. Leusden zal nog lang en met plezier terugkijken op de vijf jaren waarin Edison er te gast was. De lat licht hoog voor de komende periode, maar zoals altijd zullen de Edisons zichzelf blijven vernieuwen en verbeteren. We kijken nu al uit naar het volgende hoofdstuk!
Werner Schlosser
